‫مسیر سانگاره از کوچه و پس‌کوچه‌های باماکو و آکادمی یلن المپیک آغاز شد؛ پسری که ساعت پنج صبح بیدار می‌شد تا به تنهایی تمرین کند. او آن روزها یک شماره ۱۰ فانتزی و ملقب به «چپ‌پای جادویی» بود که چندان تن به کارهای دفاعی نمی‌داد. انتقال به ردبول سالزبورگ در نوجوانی و چهار دوره حضور قرضی در تیم‌هایی مثل لیفرینگ، زولته وارخم، گراتس و هارتبرگ، به او پختگی لازم را داد تا بتواند در بالاترین سطح فوتبال اروپا بدرخشد.